martes, 3 de junio de 2014

In awe

I don't know how to explain it but right now I have a feeling inside that I am not really sure of what it is. Kind of weird because I am thrilled and scared at the same time... Let's see what happens in the end. Anyway 'Alea jacta est'

domingo, 6 de abril de 2014

A BETTER YOU

Hace mucho que no me dejo caer por aquí pero dicen que nunca es tarde si la dicha es buena, así que he decidido retomar mis viejas costumbres. A pesar del letargo blogueril en el que me había sumido, he conseguido salir de la penumbra. Mientras voy pensando cómo enfocar esta nueva etapa, dejo un enlace para todas aquellas personas que quieran practicar idiomas a la vez que aprenden algo nuevo. Se trata de un canal de difusión que funciona a través de charlas breves y amenas que versan sobre multitud de temas. Me he animado a hacer una pequeña mención ya que recientemente he descubierto que todavía hay mucha gente que no conoce este recurso y me parece intersante compartirlo. Y dado que últimamente estoy muy positiva, os dejo un link a una lista de reproducción titulada 'A BETTER YOU' que da título a la entrada. Think positive!

lunes, 2 de noviembre de 2009

Fun e mais voltei pero nunca me decatei nin da festa, nin do cartel

As festas e mailas tradicións galegas pasan diante nosa sen facer ruido, algo moi propio dos galegos...que sen estar, estamos en todo.

E sen cambiar de póla, imos de estrea: Novembro. E xa o di o refrán: Bendito o mes que empeza con Tódolos Santos e remata con San Andrés. Qué sería de nós sen os Martiños e cadanseus porquiños; sen as castañas roubadas ó veciño e asadas no lume de cen pólas; sen os cocidiños dos domingos que tan ben contrarrestan as coceduras dos sábados; dunha boa taza de caldo para apacigua-lo catarro.

Tempo de arrexuntamento ó redor da lareira, de lembranzas, de frío e días curtos.
Un mes "meigalleiro" que empeza con mortos e vai paseniño cara o San Andrés de Teixido...Teño a teima de crer, que por algo será.

lunes, 26 de octubre de 2009

Una página en blanco


Esto es lo que me sugiere la incertidumbre. Esperar a no esperar nada. La imprecisión de cada una de las posibilidades en potencia. Los bordes indefinidos de una imagen borrosa que se vela poco a poco,ante nuestra mirada icrédula,dando lugar a un resultado insatisfactorio,a medias entre lo inesperado y lo desesperadamente conocido.

viernes, 2 de octubre de 2009

Siempre me quedará París


Puede parecer extraño, pero esta ciudad es mi mejor revulsivo. Y lo digo con conocimiento de causa...No quiero adular, pero París es una ciudad excepcional. Una ciudad que asoma la cabecita por detrás de un gran telón rojo que anuncia una obra prometedora en la que eres el úlitmo figurante de una extraordinacia producción, que no es otra que la del ensueño.La ilusión que envuelve la inocencia del niño pionero que todos llevamos dentro, perdido en algún recoveco de nuestra insignificante realidad y que siempre nos devuelve la magia, la sorpresa, la alegría y la emoción...

Quizás sea una quimera. Pero la vida, a veces, no es más que ver cómo nuestros sueños se cumplen o se rompen. Y todo, siendo espectadores en primera fila.

París, he de confesarlo...siento devoción por ti. Je t'aime.

domingo, 13 de septiembre de 2009

mi cabecera...


Lamentaré no haberme levantado con pretensiones y deseos de dominación sobre el lapso de tiempo que compone nuestro día...y es que hoy es Domingo. Momento de pasatiempos que nos ayudan a olvidar que el día tiene 24 horas. Fin de semana y comienzo de otra. ¿Qué nos deparará el transcurrir de las horas que marca el compás de nuestros actos? De momento, una explicación: una cosa es o no es.